Skip Ribbon Commands
Skip to main content
Navigate Up
Sign In
 

Ontwikkelingen op terrein van de ICT hebben in de afgelopen decennia geleid tot een explosieve groei van het aantal communicatiekanalen en informatiebronnen. Deze groei gaf een impuls aan een aantal ontwikkelingen in maatschappij en werk, die veelal worden aangeduid in termen van globalisering, toenemende complexiteit van werk en leven, flexibilisering en diversificatie. In vrijwel alle sectoren ondergaan functies en beroepen transities in de richting van een informatie- en kennisintensievere maatschappij. Deze veranderingen hebben betrekking op zowel de inhoud als de organisatie van werkzaamheden. Enkele belangrijke verschuivingen:

  • Op vele vakgebieden vindt een dusdanige expansie van (specialistische) kennis plaats dat ontwikkelingen niet of nauwelijks meer lijken bij te benen. De hoeveelheid informatie waarmee professionals dagelijks worden geconfronteerd maakt het niet gemakkelijk up-to-date te blijven en een vakgebied in zijn geheel te blijven overzien. In de uitoefening van beroepen en functies blijkt kennis op sommige terreinen snel te ‘verouderen’ of aan relevantie te verliezen, en veranderen werkwijzen en –instrumenten;
  • Door steeds ingewikkelder methoden, toenemende regelgeving en het streven naar integrale ketenbenaderingen in dienstverlening vindt er een toenemende complexiteit van werkprocessen plaats. Beroepen en functies die vroeger vrijwel volledig in zelfstandigheid konden worden vervuld, vergen thans intensievere samenwerking met c.q. leiding geven aan andere disciplines, afstemming en coördinatie van werkzaamheden;
  • In hun streven naar behoud of versterking van posities c.q. vergroting van concurrentiekracht richten organisaties en ondernemingen zich op schaalvergroting in combinatie met de vorming van zelfstandige ‘units’ (decentralisatie) en flexibilisering van arbeid, waardoor werk- en innovatieprocessen kunnen worden versneld en beter kan worden ingespeeld op veranderingen in markten, werk- en beroepsvelden.
  • Om in deze dynamiek kennis en diensten betaalbaar te houden en optimale prijs/kwaliteit-verhoudingen te garanderen worden ontwikkelingen gestimuleerd en maatregelen genomen die zijn gericht op efficiëntievergroting, maar ook op borging van kwaliteit en expliciete legitimering van verrichte werkzaamheden en behaalde resultaten. In die context past ook ‘evidence based practice’.

De eerste virtuele kenniscentra stammen uit de industriële sector en dateren uit de jaren negentig van de vorige eeuw. In deze sector zijn de bovengenoemde ontwikkelingen van directe invloed op het bedrijfsresultaat en daarmee op het overleven van de ondernemingen. Voor kennisorganisaties zoals de universiteit geldt een langere aanlooptijd, al maken deze de laatste jaren een flinke inhaalslag. Om een virtueel kenniscentrum te ontwikkelen, in te richten en te laten functioneren moet men op een drietal vlakken besluiten nemen c.q problemen oplossen:

  • een technisch stabiele omgeving is de eerste voorwaarde;
  • het kiezen van het moment van investeren en implementeren van de systemen in de organisatie is een strategische kwestie;
  • het verplaatsen van de werkprocessen naar een virtueel kenniscentrum en daarmee de mensen te vragen hun werkzaamheden aldaar te verrichten, vraagt een didactische onderbouwing van de wijze waarop het werk voortaan wordt verricht.

 

Ontwikkelingen